ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ ﺭﻭﯼ ﻣﺎﻫﺖ ﺍﺯ ﻣﻦ ﭼﺮﺍ ﻧﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ؟
ﮔﻔﺘﺎ: ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺣﺠﺎﺑﯽ ﻭﺭ ﻧﻪ ﺭﺧﻢ ﻋﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ!
ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ ﺍﺯ ﻛﻪ ﭘﺮﺳﻢ ﺟﺎﻧﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﻛﻮﯾﺖ؟
ﮔﻔﺘﺎ: ﻧﺸﺎﻥ ﭼﻪ ﭘﺮﺳﯽ ﺁﻥ ﻛﻮﯼ ﺑﯽﻧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ !
ﮔﻔﺘﻢ : ﻣﺮﺍ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺧﻮﺷﺘﺮ ﺯ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﺎ: ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻩ ﻣﺎ ﻏﻢ ﻧﯿﺰ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ ﺳﻮﺧﺖ ﺟﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﻧﻬﺎﻧﻢ
ﮔﻔﺖ : ﺁﻥ ﻛﻪ ﺳﻮﺧﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ، ﻛﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﻭ ﻓﻐﺎﻥ ﺍﺳﺖ!
ﮔﻔﺘﻢ : ﻓﺮﺍﻕ ﺗﺎ ﻛﯽ؟ ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﺗﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ
ﮔﻔﺘﻢ : ﻧﻔﺲ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺳﺖ، ﮔﻔﺘﺎ : ﺳﺨﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻢ : ﻛﻪ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﻫﺴﺖ، ﮔﻔﺘﺎ: ﺑﺨﻮﺍﻩ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﮔﻔﺘﻢ : ﻏﻤﻢ ﺑﯿﻔﺰﺍ، ﮔﻔﺘﺎ : ﻛﻪ ﺭﺍﯾﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ
جابت دعا
روزي در هواي گرم تابستان ،
شيخ خیاط نفس زنان نزد يكي از يارانش مي رود ،
پولي به او مي دهد
... و از او مي خواهد فورا آن را
به سيد امام جماعت مسجد حاج امجد برساند .
مدتها بعد كه جريان را از سيد مي پرسند ،
مي گويد:مهمان برايم آمده بود ودر منزل هيچ نداشتم ،
رفتم به اتاق ديگر و
به حضرت ولي عصر صلوات الله عليه متوسل شدم .
لحظه اي بعد آن پول به دستم رسيد.